هانوی: ویتنام طبق یک استراتژی ملی که در تصمیم شماره ۲۶۱/QD-TTg نخست وزیر تصویب شده است، هدف خود را برای تولید فولاد داخلی تا سال ۲۰۳۰، تأمین حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد از تقاضای محلی تعیین کرده است. این تصمیم که در ۹ فوریه توسط معاون نخست وزیر، بویی تان سون، امضا شد، اهداف تولید، فناوری و زیست محیطی را تا سال ۲۰۳۰ و با چشم‌اندازی تا سال ۲۰۵۰ ترسیم می‌کند.
طبق اهداف این استراتژی تا سال ۲۰۳۰، تولید فولاد خام حدود ۲۵ تا ۲۶ میلیون تن در سال و تولید فولاد نهایی حدود ۳۲ تا ۳۳ میلیون تن در سال پیش‌بینی شده است. میانگین مصرف فولاد حدود ۲۷۰ تا ۲۸۰ کیلوگرم به ازای هر نفر در سال تعیین شده است. این استراتژی بیان می‌کند که صنعت باید به طور فزاینده‌ای به بخش‌های تولیدی داخلی عرضه کند و سهم فولاد با ارزش بالاتر را در کل تولید افزایش دهد.
برای سال ۲۰۳۵، این طرح تولید فولاد خام حدود ۳۳ تا ۳۶ میلیون تن در سال و تولید فولاد نهایی حدود ۴۰ تا ۴۳ میلیون تن در سال را هدف قرار داده است. این طرح میانگین مصرف را حدود ۳۴۰ تا ۳۶۰ کیلوگرم به ازای هر نفر تعیین می‌کند و هدف آن پوشش تقریباً ۸۵ تا ۹۰ درصد تقاضا توسط تولید داخلی است. چشم‌انداز ۲۰۵۰ این استراتژی، تولید فولاد خام حدود ۶۵ تا ۷۰ میلیون تن در سال و تولید فولاد نهایی حدود ۷۵ تا ۸۰ میلیون تن در سال را پیش‌بینی می‌کند.
این استراتژی، تغییر در ترکیب محصولات به سمت فولاد با ارزش افزوده بالاتر، از جمله فولاد آلیاژی، فولاد ضد زنگ و گریدهای باکیفیت مورد استفاده در تولید و حمل و نقل را در اولویت قرار می‌دهد. این استراتژی، محصولات با اولویت بالا مانند فولاد پیش‌تنیده و تقویت‌شده، مقاطع فولادی، فولاد کشتی‌سازی، ریل راه‌آهن، فولاد دکل‌های برق بادی و محصولات مورد نیاز برای نیازهای دفاعی و امنیتی ملی را فهرست می‌کند. همچنین محصولات تخت و تخصصی، از جمله کلاف نورد گرم را برای مصارف داخلی و صادرات شناسایی می‌کند.
اهداف خروجی و اولویت‌های محصول
استراتژی ویتنام، اهداف تولید را به توسعه زنجیره تأمین مواد اولیه و نهاده‌ها پیوند می‌دهد. این استراتژی خواستار استفاده کارآمد از منابع سنگ آهن داخلی و یک برنامه هماهنگ برای تأمین سنگ آهن از منابع داخلی و واردات برای تأسیسات آهن و فولادسازی است. همچنین استفاده از قراضه فولاد، از جمله قراضه وارداتی، را ترویج می‌دهد و سیستم‌های جمع‌آوری، برچیدن و فرآوری را برای گسترش نهاده‌های بازیافتی برای تولید داخلی تشویق می‌کند.
در زمینه انرژی و فناوری، این طرح خواستار استفاده کارآمدتر از انرژی و منابع در تولید فولاد است و از سرمایه‌گذاری در تجهیزات پیشرفته و فرآیندهای پاک‌تر حمایت می‌کند. این طرح به استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر و کاربرد هیدروژن (H2) و آمونیاک (NH3) در تولید فولاد برای همسو شدن با هدف انتشار صفر خالص ویتنام برای سال 2050 اشاره دارد. این استراتژی همچنین شامل تحقیق و اتخاذ مرحله‌ای مسیرهای تولید مانند کوره‌های ذوب مستقیم/کوره‌های ذوب آهن و کوره‌های قوس الکتریکی برای کاهش انتشار دی‌اکسید کربن و برآورده کردن الزامات بین‌المللی مربوط به کربن است.
قطب‌های صنعتی و نظارت بر بازار
این استراتژی، رویکردی برای توسعه فضایی ارائه می‌دهد که پروژه‌های بزرگ فولادی را در نزدیکی بنادر آب‌های عمیق و زیرساخت‌های اصلی متمرکز می‌کند. این استراتژی، مراکز کلیدی تولید را در مناطق مرکزی و جنوبی، از جمله منطقه اقتصادی دونگ کوات در کوانگ نگای، منطقه اقتصادی وونگ آنگ در ها تین، منطقه اقتصادی نگی سون در تان هوآ و منطقه صنعتی با ریا-وونگ تاو و شهر هوشی مین، شناسایی می‌کند. این استراتژی، این مراکز را به ظرفیت بنادر، کریدورهای حمل و نقل و دسترسی به منابع انرژی، از جمله منابع تجدیدپذیر، متصل می‌کند.
این تصمیم همچنین وزارتخانه‌ها و مقامات محلی را به تقویت استانداردها، نظارت بر بازار و کنترل‌های تجاری هدایت می‌کند. این تصمیم خواستار صدور یا به‌روزرسانی استانداردهای ملی و مقررات فنی برای محصولات فولادی و افزایش بازرسی و کنترل کیفیت فولاد وارداتی است. این استراتژی شامل اقداماتی برای مبارزه با تقلب تجاری و فرار مالیاتی است و از استفاده از ابزارهای دفاع تجاری مطابق با رویه‌های بین‌المللی در صورت وجود نشانه‌هایی از دامپینگ یا واردات یارانه‌ای حمایت می‌کند. همچنین سازوکارهای تجاری مدرن، از جمله تالارهای معاملاتی فولاد و پلتفرم‌های دیجیتال را تشویق می‌کند و شامل کار بر روی یک سیستم داده در سطح بخش برای پشتیبانی از تولید، مدیریت و مصرف است. – توسط خدمات سندیکاسیون محتوا .
این پست که ویتنام هدف خود را برای سال ۲۰۳۰، تامین ۸۰ تا ۸۵ درصد از نیازهای فولاد تعیین کرده است، اولین بار در Kuwait Beacon منتشر شد.